Sen geldiğinde en kurak topraklar bile,
Papatya bahçesine döndü gönlümde,
Öyle bir bağla bağlanmışım ki sana,
Ben senin kalbinde hayat buldum,
Ve şimdi öyle bir yerdeyim ki;
Ne bunun tarifini yapmamın bir mümkünatı yok,
Ne de bunu anlatabilmeye gücüm yok,
Anlatmaya kalksam bile anlatamam ki;
Bilirim ki elime yüzüme bulaştıracağım,
Her bir kifayetsiz kalmış cümlemde,
Şunu sakın unutma ki; her sabah kalktığımda,
Sen benim, ömrüm nefesim hayatımsın,
Sen benim, hayatımın anlamısın,
Sen benim, sol yanımın tek sahibisin..
©apollon35
H