Sen benim hüzün yanımsın...
Günesin vurmadigi gölgede kalan yanım...
Kimselerin bilmedigi kendime sakladıgım..
En çok ayazda kalmis olup da rüzgara savuramadıgım...
Alıp alıp defalarca sineme sardığım yanımsın...
En çok kanayan yarama sarmaya çalıştığımsın..
Sardikça kanayan, kanadıkça sardığımsın…
Sen benim hüzün yanımsın...
Her dogan günle bir kez daha ümidimi yikan tarafımsın...
Olmadı olmayacak dedirten hain düşmanımsın...
Ah çıksa gelse şimdi… diyecek kadar kendimi kaptırdığım saflığımsın...
Çıksa ve gelse, alsa ve götürse… diye çırpan kanadımsın...
Ve her defasinda kendime kırk kez söyleyip kırk kez yanıldığımsın...
Sen benim hüzün yanımsın...
Söküp atamadığım umut çiçeklerini gömdügüm topragımsın...
Bahar gelir yeserir diye yagmur, çamur, kar kış demeden suladığımsın...
Olur da bir gün açarsin diye bekledigim sevdamsın...
Sevda çiçekleri açar mi bilinmez ama umuduna umudumu bagladığımsın...
Sen benim hüzün yanımsın...
Dar vakitte bulup tez zamandakı kaybımsın...
Geceyle gündüzümü, yanlisla dogrumu karıştıran arafımsın...
Sahi sen benim sol yerimden vuran yanımsın...
Sen benim hüzün yanımsın...
Sensizken anlamini yitirdigim hayatımsın...
Bütün kelimelerime yükledigim anlamsın...
Sen diye başlayıp da bitiremedigim
üç noktamsin...
Sen varsan ben varım dedirtecek kadar kendimi hiçe saydığımsın...
Kaderi kaderime yazilsin diye her gün Rabbi’me yalvardığımsın...
Aklımda, yüregimde ve duamda olansın...
Sen benim hüzün yanımsın...
Bakisina hasret kaldığım , sesine özlemle baglandığımsın...
Özlemim, hasretim, vuslatımsın...
Olmazsa olmazımsın...
Nefretim, öfkem, kinim, sevincim, umudum, düsüm, rüyam,
hayalim en çok da aglayan, en çok da aglatan yanimsin…
Sen tarifi imkansiz sevdam...
Cansın… Candasın…
Canımdan öte canımsın...
©kalembaz
K