Sana kalem olsam mürekkep bulamazsın,
Şiir olsam mısralarımdan,
Şarkı olsam nakaratlarımdan,
kitap olsam sayfalarımdan,
söz olsam dilimden anlamazsın.
Ki ben senin çocukça gülüşünün,
kirpiklerin gökyüzüne açılırken bakışının,
daha dudakların kımıldamadan meramını
bilirdim.
Daha binmeden inecegin durağı,
söyleyemediğin şarkıdaki mananı
ve hiç okumadığın kitapların sonunu...
Fakat sen hiç bilemedin bunları
bilemezsinde .
Bunları bilmek kalbin işidir .
Okuyarak, görerek bilinemez bu ahval
Gönül gözü ister, gözlerinden daha koyu
kapkara bir sevda ister...
fazlasına gerek yoktur .
S