Mesafeleri gözler önüne seren yeni bir
gece...
Kalemim elimde tüm hasretliklerin nüfus sayımını yapıyorum,
ilk sırada sen varsın...
Kuşlar uğramaz oldu artık bu şehre...
Umut konvoyundan bir bir ayrılmakta
herkes..
Lâkin sen benim için bir yağmur duasının..
Kalbime her yağmayışın beni sana
yeniden mecbur kılıyor.
Senden önceki tüm yaşanmışlıklarımı doldurdum ceplerime
Kapındayım...
Gözlerinden bir pencere açılıyor kalbime... Tüm sevdalıklar kolkola girmiş gibi mutlusun.
Keşke diyorum sevgin bana da uğrasa, Uğrasa da hayata bağlasa küskün ruhumu...
Sana böylesine güzel bakmayı kim
öğretti?
Helal sevmeyi kimden örnek aldın da gözlerine yer etti.?
Sözlerin her seferinde kalbimi tesiri altına
alıyor.
Karahindibalar gibi sevgi tohumları saçıyorsun etrafına...
Öylesine iyimser düşünüyorsunki
Gözlerinden dünyayı izlemek
Uçsuz bucaksız bir maviliği izlemek gibi ölümün kıyısında...
Kalemim elimde yine seni yazıyorum... Bakışın harflere dökülüyor sanki.
O an özlem orucumu bozmuşumda günah işlemişim gibi hissettiriyor
Gözlerini hatırlamak...
Hiç ses etmiyorsun öylece dalmışsın uzaklara...
Yüzünde mehtaba tutkun bir ayın ışıltısı
var.
Dokunmak istedikçe daha çok özlüyorum
seni.
Bakışın bana senden önceki yanlızlığımı hatırlatıyor..
Sende gidersin diye korkuyorum..
©mavilikler
M