Sen de tükenme, beyaz kâğıdım.
Çünkü bitersen bu gece,
içimdeki mürekkebi
bir daha böyle bol bulamam.
Bu kadar hazırken anlatmaya,
sana içimi dökmeye;
her boşluğunda hissettiklerimi
yerleştirecekken
hesap kitap tutamam.
Hece hece ölçemem,
noktasını, ünlemini ayıklayamam.
Biteceksen, vaktiyle bit.
Yani içim tükenince.
© sozcivril
S