Gidiyorum işte arkam mazi önüm meçhul,
Elbet bir gün ineceğim bu kara toprağa,
Bir nebze dahi mutlu olamadığım su koca dünyada,
İçimde kalacak ebedi bir yara,
Dahası yok bu işin, bir dahası yok, telafisi yok,
Bir yol ömür dedikleri, neticesi sonsuzluk,
Bulsaydı bir fırsat bula bilseydi eğer,
Zamanın bütün yalnızlıklarını içine atardı,
Bundan ötesi gurbet ellerde hasretlik,
Gün be gün çektiğim çileyi kederi,
Beni gamlı bir bulutta tutan sen değil misin,
Yalan yanlışa değmeden gurbet ellerde,
Bu kara toprağa koyan sen değil misin,
Aşk yoluna engel serip sevda ufkunda,
Gül bağında sevda dikenini batıran sen değil misin.
©apollo35
H