✍️Yine isyanlarda yüreğim..
Kalp yarası bu anlatılmaz,
Bir gece vaktiydi kollarım boş kaldığında
Sükûnet ile bekledim seni
Bizim sokağımızda!!!
Biliyor musun?
Nede sessiz sen gideli,
Çocukların sesi melodiyi andırırcasına.,
Neşe doluydu...
Yüreğime işlemişti gidişin,
Bana yazdığın şiirleri çeyiz sandığımda sakladım.
Bir parça da umut koydum yanlarına,
Her sabah açtığımda şiir kokuyor evimin dört köşesi,
Okumak ıstiyorum gözlerim izin veremiyor!!!
Şiir yazayım diyorum,
Ellerim kalem tutmuyor!!!
Acı bu olsa gerek kokun yanımda ama sen yoksun.
Bırak artık bu amansız gururu,
Tıķırdat şu yanan yüreğimin pencersini,
Kuşlar bile yuvalarına döndü,
Sen hala dönmedin.
✍️Biliyor musun?
Bende de bu duygularla yoğruldum harman oldum.
Her gece hatıraların geliyor aklıma.
Hani bir keresinde umut bırakmıştık gök yüzüne,
Yağmur olup yağsın diye üzerimize,
Yeniden yeşerip filizlesin yüreğimizde,
Kuruldum pencere önüne yazmaya başladım seni.
Çok denedim olmadı çok!!!
Habersizce kapını çalıp ses vermeyi...
Seni her şeyden çok sevdiğimi söylemeyi,
Affedemedim bir türlü kendimi!!
Gururdandı, kelepçe oldu bağlandı kollarım.
Al ömrümü ver aşkını diyebilseydim.
Affedip yeniden bana döner miydin?
Değerli kalemdaşım ile yazılmış ortak şiirimiz
Keyifli Okumalar
17 Ocak 2020
Anlık Duygularımız
©saire5534
Ş