Sen gidince dünyam yıkıldı
ne sevincim mutluluk kaldı
hayaller bile küstü umuda
Verdiğin sözler hep yalandı
aşkın sevgin verdiğin değer
seninle birlikte geçen günler
sonunu bilmeden sevdim ki
bir yâr uğruna ömrüm yiter
sen gidince gülmedi yüzüm
acı dolu geçer hüzün ömrüm
sen yoksan ne yarar yaşamak
aldandım be yazık bana gülüm
gerçek aşkı buldum sanmıştım
ne yazık ki ben sana kanmışım
içim sızlar düştükçe aklıma yâr
elimden ne gelir ki aldanmışım
yıllar yıprattı beni yoruldum
aklar düştü saçıma unuttum
desem yalan olur seni anıyor
dilim her şarkıda çok doluyum
heran ağlarım bir yanım sensiz
gecelerim yalnız bense çaresiz
zaman ne hale düşürdü sonum
ayrılık oldu kaldım inan kimsesiz
sen gidince hiç mutlu olamadım
senden sonra kimseye bakmadım
heryerde seni görür oldum ben yar
inan başka bir gülü ah koklamadım
uyku tutmak bilmez gözlerimi
anlatamam gelirde şu derdimi
her içime attıkça ruhum sancı
durduramam kanayan kalbimi
kırıldı bi kere düzelmez kalan
ben değil gözler'dir ağlayan
pişman olamazsın ne iflah
yinede seviyorum dön kalan
gecelerde dalar giderim uzaklara
yine bir umut bekleyiş yarınlara
geleceksin diye hep avutuyorum
kendimi sitemim var şu ayrılıklara
bitecek birgün esaret biliyorum
hasret sona erecek seziyorum
en derin rüyalara dalıp düşlerin
hatıralarında seni hatırlıyorum
©cihan.
C