D

SEN GİDİNCE EFENDİM

Kanadı kırık mevsimler dönüyor elimizde
Her mevsimin ayrı bir çamuru konmuş yüzümüze
Bir tövbenin ardından bin günah kilitli prangamız da
Yalan riya inkar hıyanet bulaştı sözümüze
Oysa gelecektin bir mahşer sabahı uzaklardan
Bizi alıp götürecekti kokun kirletilmiş bu dünyadan
Loş bir pencere de gözyaşına takılı kaldı rüyalar
Boş bir çerçevede takılı kaldı malesef mümin kullar
Kıyamet sıkıntısı basıyor Efendim gönlümüzü
Geceleri sanki şeytanlar çalmış yıldız dolu gökyüzümüzü
Deccal altın koltuklarda taşınırken kıyamete
Sahte mehdiler bulaştı dinimizin direklerine
©gülvekül