Saçlarının siyahı değdi
benim bahtsız kaderimi tel örgüyle
Ördü vuslat kavrulurken
özlemlerden özlem beğendim
bir ceylan yavrusu gibi terk edilmiştim
saf atık benzimde ne boza şişirdiler,
sırtımdan geçindiler ezip geçtiler
üzerimden menfaat peşindeler...
Hiç bir şey diyemedim sustum sadece
kabullendim metruk bir
yalnızlığı seçtim her seferinde
tutunduğum her dal kurudukça..
hoşçakal dediğin gün aklım daki
gözlerinin buğusuyla sersefilim
Sevişlerini
özledim beni canım dediğini silemem ki!
beni ben yapan beni kendime
getiren bakışlarımızı anlatırken seni
içim giderdi ya! hani
Adı mı sayıkladığın zaman o anların yoktu
çizilecek resmi hepsini karaladın söktün
yapılacak tarifi de geçersiz hükümsüz
Altını çizdiğim yaldızlı cümlelerim
adan z ye yok hükmündedir..
Boynum bükük hüzünlü bulutlar takıldı
uçurtmalara özgürlük hapis etti...
yerden yere sürükledi.
Fırtına baran oldu.
yağdı sürekli yüreğime kan damladı
yıldız söndü gece küstü aydınlığa ışık
vermedi cemre düşmedi toprağa
sen gittiğinden beri öksüz yurdum
memleketim benim...
©ebrulimsi_
E