Sana ihtiyacım var desem gelir misin...?
Yoksa yabancı mı bakar gözlerin,
Karşımda duruyor yine resmin,
Kaçıncı günündeyim bilmiyorum sensizliğin,
Tek bildiğim acısının dinmemesiydi bu yüreğimin,
Uykusuz geceler eşlik ediyor yokluğunun ayazında.
Kül tablası dolu izmaritle,
Darmadağınık odam ise,
Boş kadehler ve yarım bırakılmış şiiirler...
Senden yoksun kaldı bu sevgim,
Tıpkı solan bir gül tanesi misali.
Yürüdüğümüz o kaldırımlar, oturduğumuz o bank mesela
Bu şehir hep hatırlatıyor seni bana,
Anılar geliyor gibi sanki ardımsıra.
Gidişini kötülemedim birisine,
Gelir belki birgün dedim kendi kendime,
Gelmeyeceğini bile bile,
Teselli ettim kendimi yine de.
Yazılacak bir şiir kalmadı deyip bıraktım o gün kalemi odamın çekmecesine,
Çünkü hüzünlü bitmişti çoktan benim şiirim bir elveda ile.
Belki birgün seversin dediler seni unutup gideni,
Denk geldiğimde bir başkasının gözlerine,
Hatırlıyorum tebessüm edişini,
Seni seviyorum deyişini,
O şiir gibi bakan gözlerini...
Acı veriyor bu an beni üzmek istercesine,
Susup gidiyorum bakmadan ardıma bile,
Bu kalp küstü artık sevmeye sevilmeye de,
Keşke gitme sen dedim o gün söyleyemediklerim birikiverdi buğulu gözlerimde,
Ama kal diyemedim,
Kelimeler düğümlendi dilimde,
Gidişin cam kırığı tanesi gibi dokunurken yüreğimin taa derinine...
Barış Kapkıner
©by_solist
B