Ç

sen gülerdin ve ben ölürdüm

keşke sana karşı kendimi ifade edebilseydim
yargılarına mahruz kalmadan
sokaklar içinde namlu ucunda
duran gençliğim gibi kendimi
sana hazırlıya bilmek gibi
özlemlerim olsaydın mesela
yokluğunla savaşmak zorunda kalmasaydım
bir kırık sandal misali
kurşun yarası sevdalar
biriktirdik kavgalar edindik
çıkmazda kalan düşler gibi
bazen gerçeği olmayan
hayaller edindik
geceler boyu
süren acılara inat düşlerim olurdun mavi sabahlara uyandığım
karabulutlar sarardı sabahlarımı
ben yinede seni düşlerdim
yüreğim yangın yeri
gök kuşağı dilerdim
seninle rast geldiğim sabahlarda
bir cinayet olurdu sokağın
ve ben yanlızlıkla savaşırdım
kavgalar olurdu ben vurulurdum
ve sen gülerdin yalnız kaldığım
ayaz akşamlarda
ben sana ölürdüm sen gülümserdin
©çınar