sen hiç karanlığa mağlup oldunmu

bakmakmıdı bağzen görmenin adı! yoksa gözatmakmıdır. bir kitabın kapak fotoğrafına ilgisizce, manası olmayan bir seyre dalış gibi.Görebileceğine inanıyormusun sen! seni aşan bu görkemli yaprakların arasındaki koybolma indişesi sarmış koca çınarın köklerindeki zaman'ın açtığı yaraları.Sarabilirmisin sende sarmaşıklar gibi.Hergece yokluğunun yalnızlığında üzerime gelen duvarlarımı..Süslermisin karanlık'ta çaresizliği umutla sevince boğarmsın sesinin ışığıyla bertaraf edermisin?Beni içine alan sessizliği. Hayrkırırmısın sende ben gibi böyle renkli sayfalara anlamsız boş kelimeler'le..