Bak, tüm çiçekler koparıldı.
Yoksa elindeki papatya mıydı?
Nasıl tutacaksın bu yası (!)
Sen hiç çiçek sulamadın ki..
Göremeyince gözlerimde gözlerini,
Kelimeler yitirdi kifayetini.
Anlayamazsın bu çaresizliği.
Sen hiç şiir yazmadın ki..
Bu, teli kopuk bir keman sesiydi.
Fark etmedin mi eksik notaları?
Gerçi nereden bileceksin!
Sen hiç ruhun gıdası olmadın ki..
Oyunlarına karışmış katakulli,
Bir yenilgi ile sona erdi.
Kazandığını sanma kalbimi,
Sen hiç kurallara uymadın ki.
Elimde kalan son resmimiz.
Artık kalmadı anılardan bir iz.
Gözlerimde saklı sendeki giz.
Sen hiç istemedin ki olalım “biz”
Tek bildiğin ismimdi.
Sen hiç beni tanımadın ki..
©sdreams
S