Saçın güneş gibi tel tel içimi yakar,
Gözlerini kiskanir masmavi Hazar,
Dudakların mı? kırmızı, yüreğim mi? kanar,
O gamzen mi? yoksa ki benim için mezar.
Ne ala saadettir ki seni tanımak,
Senin yanında yok olmak,
Ne kara bahttır ki senden ayrılmak,
Kederdir sana kavuşamamak.
Esaret mi? desem, merhamet mi?
Efsun mu? desem, gerçek mi?
Sevgi mi? desem, nefret mi?
Sen mi? desem, ben mi? ben sensiz olamam!
Zehr ile zıkkım oldu vuslat,
Baldan ala kılındı hasret.
Yokluğuna dayanmak ne büyük cesaret.
Vuslata ermeğe gönlüm dayanmaz, iş bu ihanet.
Pınarlar şırıl şırıl akarken,
Kuşlar cıvıll cıvıl öterken,
Bahar gelmiş, neye yarar.
Ben sensiz hep kışı yaşarım.
Bilirim her kışın ahiri bahardır,
Her hasretinin sonu vuslat.
Gece güne mi? döner, tan yeri mi? ağarır.
Gözlerimde bir ağ tabaka hasretinden, gelirsinde göremezsem hafifçe kapıyı tıklat.
Kalbinin ritmi bana mı? ayak uydurur,
Gül kokun bana mı? duyulur,
Bilmesem nece ıraksın bir görsem ha n'olur?
Sen ile göz göze gelen o koca deryada boğulur.
Sen yüce kartal idin, ben serçe.
Sen dalgalı derya idin, ben dibi delik tekne.
Sen muhteşem güneş idin, ben sıska bir gölge.
Ben sensiz yok idim, sen bensizde varsın. Sen varol adını dahi hatırlamam.
Yeter ki sen incinme...
©korkut71
K