İstediğin kadar uzağında kal,
daldığım ölüşlerimin..
Sessizliğimdi İnfazım;
iki dudağımın ıslak dalgalarına,
kuruluydu dar ağacım..
Karanlığa göz yumduğum mısralarımda..
günü ahlarımın dilinde yıkadığım;
kaç şiiri ayıklayıp,
gözlerimde demlendirdiğim vakitlere içtim..
Kan kırmızı gecelerden;
yansıyan kabuslarıma,
içimde yokluğunun ağrısına dayanamadığım..
Kaç şafağa;
yastığımın tenine sinen kokunla helalleşip,
veda ettim..
Sen ki suçumun;
faili belli olmayan yanlızlığı..
Kimsenin bilmediği gök yüzümün;
maviliğinin kıyılarına direndiği,
son uçurumu...
Göç kuşlarının kanadında;
bana bıraktığın ıssız bir kentin...
Yüreğimi terk edişimin,
sendin kusuru...
©külkeçisi
K