cahil bilmez şu aklın feryadını
ister keyfi Sefa sürüp nam salmayı
bir pervasız huy edinir dünyayı
ister çalışmadan gerçek olsun rüyası
kaşları kara kendisi korkak
isterdi hep gülüp oynamak
akıbeti düşündürür akıl yitirir
kayıp bir zaman için de yaşam mı geçirilir
dünyanın içinde akılsıza yol mu gösterilir
aklı selim olan bulamazken hüdayı
bir deliye övüt vermek gerekmidir
sen sakladıklarını ara
saklayamadıklarınla zaman karşında
yitirdiğin onca günler varken ipin ucunda
vicdanını sustur yoldan çıkma
birisi el olur diz büker seyredersin
sen gün olur diken olup
canı candan edersin
acıyla hüzünle nefretle
pişip ahir zamana gidersin
ey gafil sen neylersin
©atilla0330
A