Günün karanlık saatlerindeyim.
Gece bastırmışken yazıyorum bu mısraları.
Serinlik varken hava da,
Başımı yastığa koymuş
koyar koymazda düşünmeye başlamışken;
Bıraktım kalan sigaramı saymayı.
Hüzün demlenirken içimde,
Bir sen pınarı akıyor damarlarımdan.
Ama bir türlü içemiyorum
çünkü , Hayat seni
Senin tebessümünü aldı benden .
Akıp giden zaman artırdı hasretini .
Benim olmayan ellerini,
bana bakmayan gözlerini özledim.
Sessizlikte bile senin sesini,
Esen her rüzgarda senin kokunu
Bastığım yerlerde izlerini düşlerim.
Saçlarının ucunda bile
Bana ait bi yer bulamazken
Eskittiğin elbisenin bir kıyısında
Okuduğun şiirin bir köşesinde
kıvrılıp yatmaya razıyım.
©mithatese
M