Yaşamayı unutmuş bir çocuk gördüm dün
İhtiyar bir balıkçının çürümüş oltasında
Ne bahardan haberi var ne de yağmurdan
Ezberlenmiş bir hayatın giysisi var üstünde
Herşey tıpatıp herşey sıradan belli
Gökyüzüne bakmayalı kaç yıl oldu çocuk?
Eskiden kırmızıydı şuan mavi bilmelisin
En son ne zaman aynayla yüz yüze geldin?
Yetmiş yaşın akları düşmüş on beş yaşına
Haberin var mı?
Kim doyurduysa karnını bil ki düşmanındır
Bir tabuta sığacak kadar aş pişirmiş sofrana
Kimin uçurumlarında mahsur kaldıysan
Bil ki rüzgarlar bile seni düşürmeye üfler
Sen hiç yaşamadın unutma!
Sadece eskidin
Belki bir sokakta belki de tek göz odada
Belkide... -
Ama eskidin unutma!
Suçun yoktu asma çocuk yüzünü
Bir şiirin yamalı mısrasına denk geldin sadece
Beni affetmeyi unutma!
Çünkü o şiiri ben büyüttüm kucağımda
Sen sadece yaşamayı özledin
Sen sadece düşmanını unuttun
©reşitbilen
R