İstanbul gibiyim sevgili İstanbul gibiyim
Sessiz akıyor zaman buralarda aldanma kalabalığa
Herkes kendi dünyasında burada sevgili
İstanbul burası herşeyi alır içine bilirsin
Mutluluk gözyaşı yalanlar ihanetler hainlikler
Ben en çok denizine benziyorum sevgili
Her gelen bana ağlıyor derdini anlatıp gidiyor
Bir daha görmüyorum onu aradan yıllar geçiyor
İlk kez böyle değildi sevgili ilk kez sen beni dinliyordun
Sanki ben kız kulesi sense galata
Kuşların ötüşüne aldanma denizin sesinde kaybolma
İstanbul senle ben demek sevgili sen ve ben
Eski istanbul yok şimdilerde hep bir telaş var
Eskisi gibi değil Üsküdar sevgili eskisi gibi değil
Senle ben gibi işte sevgili herşey değişti
Unutuldu eskiler biz gibi sevgili senin unutuşun gibi
Birgün aklına gelirsem hala simit satıyorlar Üsküdar'da bölüşürüz yine...
©dilba
D