Yıllar, ömrümün fani hanesinde yerini alıyor,
Göğüs kafesimin sonsuzluğa açılan eşiğinde
Kaç eğriyi doğrultum bir bilsen.
İnsan anlıyor ki farkedilmeyi herkes istiyor,
Ama farkedebilmek mühim olan.
Yoksa hiç ateş yakarmıydı tenimizi?
Sevdanın hasreti çileyle büyürmüydü sinelerde?
Hergün yürüdüğümüz yollara çiçekler ekip
Gözleri yokluktan sessizce ağlayanlara çare olmak
Daha fazlasını isteyen tamahkarlar şöyle dursun
Sırf merhametinden beddua etmeden inleyen
Sayfalar dolusu cümlelerini bir damla gözyaşına sığdıran
Kaç kişi kaldı etrafımızda?
Bunca umursamaz bakıyorsun bana
Gökyüzüyle konuşurken buluyorum kendimi
Aşk'ın ayak sesleri dolanıyor her yanımda
Sımsıcak bir anı özlüyorum
O an hiçlik gömleğim üstümde
Senin adınla var oluyorum.
Anlaşması zor kelimelerin hepsi yüreğimin dilinde
Kalbimle dilim arasındaki fırtınalar hep sana
Affet beni,
Affet...🍂
©sıradnbiri
S