bu gece karanlık çöktü sessizce
ağladım gözyaşım aktı çaresizce
bekledim onu doyamadım sıcaklığı
bende hüzün ihanet! onda gidince
Elveda diyecek kadar alçalmış
kalbimi yıllar yılı yalanla çalmış
bilemezdim ben böyle olacağını ki
sevmezdim şimdi yok gibi var mış
bak nasıl doğmadan battı güneşim
kan kızılı dalında solgun ah güllerim
sevgisizlik büktü boyunlarını ölmüştü
acılar içimde yangın zamansız eridim
seni sevmekle çok büyük hata yaptım
ama ben seni unuturum diye ağladım
yinede yaşanmış onca anılar vardı ki
bitmesin isterdim sonunda yanıldım
halim kadar yorgun düş kırıklığı
değil gözlerim in sonsuz dargınlığı
tutulmaz ne yıldızlar kayıp gidiyor
senin gibi bakta hayatın yalancılığı
durgun bir yanım ömür olurdu
uykular arasında ölüm bulurdu
kimi gider kimi görür kimi bitti
artık bu dünya yok sanki sondu
birdaha göremeyecek gibi
dokunamam sevmeye gibi
bir hayal birde sen uzakta
kavuşmadığımız ve an gibi
gelirim ben birgün kadınıma
yağmurlu akşam birde kapına
kapatma yüzüme istiyorum ben
seni görmek can veririm yoluna
yolun sonu bana ah çıkacağını bilsem
durmam hemen sana koşarak gelsem
güler mi yoksa birgün bize Hayat oysa
sev yeniden başlayabiliriz vazgeçmem
görüp de bir şey yok kadınım
diyip sana ait kalbi saklarım
yalnız bu kalbim sana olur ait
tüm senindir herşey varlığım
"SEN YETER Kİ BENİ SEVMEYİ BİL"
("ŞAİR= "CİHAN ŞENTÜRK"
C