SEN YOKSUN

SEN YOKSUN
Sen yoksun, yeşermiyor gönül baharlarım,
Sonbahara döktü yapraklarım,
Sen yoksun, uçmuyor uğur böceğim,
Baş rolündesin gönül defterimin,
Sen yoksun, ama ben seni seviyorum.
Sen yoksun, yokluğun kefen biçti mezar oldu şu sana hasret kalbime,
Sen yoksun, yokluğuna sarıldım hasretini aldım içime,
Sen yoksun, kalbim kitledi kalesini çekti
Kabim zıhrını kuşandı çekti kılıcını ,
Sen yoksun, ben seni seviyorum.
Sen yoksun ömrüm yoluna hasret oldu,
Aklım, fikrim, kalbim hükmünü kaybetti kölen oldu.
Sen yoksun aklar düştü saçlarıma,
Yandı yüreğim yokluğun düştü bağrıma,
Sen yoksun, sam vurdu papatyalarıma,
Kurak bastı toprağıma, hasretim yağmuruna.
Ferhat Akbulut