Sen bir kır çiçeği ama benim gönül mahsenimdesin.
Gönlümün doğası sen, ve ben seni koklarken doğa da seni teneffüs ederken akşamlara dek seni düşünüyorum.
Bana bu kadar hasret çektirirken, sevda kurşunuyla kalbimi yaralarken, aşkın ateşiyle beni bu ellerde sensizliğinle yakarken,
Sende gözyaşlarınla biraz olsun, beni düşünüyor musun?
Sensiz odama çekilirken, hasretinle sigaramı yakarken resminin hayaline bakarken, Sabahlara dek seni düşünüyorum.
Beni aşkına tutsak ederken, aşkın zehrini kalbime akıtırken, aşkından beni mecnun yaparken sende biraz olsun beni düşünüyor musun?
Semadaki yıldızlardan seni seyir ederken, Mehtabına daldım bir tek seni andım.
Hilal bakışlarından penceremden bir ışık yansıdı sensiz.
Kalsada gönül hanem aydınlandı ve ben yine sana hasret.
Hasretinle başbaşa kaldım bir tek seni düşündüm.
Sende biraz olsun beni düşünüyor musun?
©doğukan01
H