Kardelende sahte açarmış gönlüm
Yerini yüksekler bilirdim, alçaklarmış.
Hep derlerdi zor şartların çiçeğidir!
İnanmam artık başka gönülde açarmış.
Derdimi anlattım yalnız sana,
Dinleyen yok boşunaymış çabam.
Dertlerimi Sadece duyan duvarmış
Ben ağlarken sen gülermişsin meğer.
Dostuyum neyleyeyim sabahsız gecelerin
Hiç söylemedim sana anlamsız heceleri
Sen bana Aşkın bilmecesini,
Çözemedim neyleyim.
Yanıp tutuşurken ayrılık acısı ile
Unutulurmuş neyleyim hatıralar
Unutmaya hazırdım acısıyla tatlısı ile
Hepsini bir kalemde silmedin neyleyim
Bildim ben sendeki yerimi
Sen hep yükseklerdeydin ben diplerdemi
Yanıma gelmedin bir türlü iyimi
Elimden tutmadın neyleyim
Kardelenim olmanı istedim neyleyim
Kardelen olmak bir yana kaktüs bile olmadın
İçimi açtıkça sana; Sen ise hep acıttın
Kapına geldikçe; Sen hep kapattın
Biliyorum sende sevmiştin
Bunu gözlerindeki yaşlardan bilmiştim
Ama birden değiştin
Anlamdım içimdeki kardelene
İhanet etmiştin
1.11.2003 Zafer YILMAZ
©zaferylmz
Z