Bak etrafta kimse yok sende yalnız mısın?
Ey benim rüzgarlar gibi esip giden yârim!
Sen benim saatlerce çaldığım sazım mısın?
Çünkü saçlarına benziyor telleri,
Her nota da esiyor hasretin yelleri,
Bak senin için göze alırken neleri,
Bir gün gelip de yüzüme bakmaz mısın?
Şimdi yüzüm de bir tebessüm bile kalmadı,
Bari sen gelip yanımda kalmaz mısın?
Çok dil döktüm ama hiç kimse anlamadı,
Ben sessiz kalsam da sen anlamaz mısın?
Düşün, bir gün her yanım yalnızlıkla dolsa,
Sen gelip o boşluğu doldurmaz mısın?
Bir gün bu hasret gözlerim de olsa,
Sende gözyaşı olup benim için ağlamaz mısın?
Kalem acılarım, ben ise bir şiir olsam,
Oturup iki cümle okumaz mısın?
Bir gün yalnız gökte bir karabulut olsam,
Sen şehrimize üzülüp güneş olmaz mısın?
Son satıra gelirken artık bu kalemim,
Hasretin geçmediğine inanmaz mısın?
Hüsranla dolup taşarken evvel alemim,
Bir darbe de sen vurmak yerine bu acıyı saramaz mısın?
©ggurkann
G