Güzelliğinden eser kalmamış
Dalında filizlenmiş bir tomurcuk bile yok
Engamesine esir düşmüssün hayatın
Uzattığın eli görenin bile yok
Yalın ayak kalmışsın ayakların kan revan
Ellerin kırış kırış dizlerinde yok derman
Kangren olmuş gözlerin uykusuzluktan
Karanlığına eş bir mum bile yok
Asırlar geçti sanarsın doğumundan bu yana
Sokağının ışığı bir denk gelmedi bana
Üstü eski içi eski nasıl baktın bu cana
Kapını çalacak dostun bile yok
Kaç mevsim gördün geldi geçti ömründen
Kışına dolandın uzaklaştın güzün den
Kaç asır çektin kaç vefasız elinden
Düşünüp sölemeye takatin bile yok
Ne beklemiştim yolunu vakit geçmeden önce
Hazırdı yerin hiç bozmamıştım gidince
Yol bitti karşılaştık bir duvarın önünde
Sil baştan başlamaya ömrümüz de yok
©meçhul1i
M