M

SENDEN SONRA

Kışı daha gerçekçi yaşıyorum artık.
Montumun önünü kapatmayı öğrendim meselâ.
Ne kadar sevmesem de ellerimi ceplerime koyuyorum.
Her ihtimale karşı yanımda şal taşıyorum üşürsem diye.
Yokluğunda en çok ona sarılıyorum sanki beni güçlendirecekmiş gibi.
Alışmaya çalıştıkça sensizlik gözlerimden damlıyor.
Koyulaşmış her bir halkasında yaşanmışlıklar barındırıyor.
Aynaya bakınca tek bir gerçek karşılıyor beni.
Yüzüme yüzüme haykırıyor gittiğini.