Ne bu kadar soğuk çok üşüyordum. ilk defa dökülüyordu gözyaşlarım senin ardından , ne o artık gülüşlerim bile buz tutmuştu tebessümse yokolmustu.
Bu şehrin sokaklarında yürümek bile istemiyordum her sokak seni anımsatıyordu. ne o sende mi üşüdün ayrılığa. artık kırk bahar gelsede çiçek açmaz yüreğim benim.. yine aylardan kasım ve ben yaprak dalından nasıl kopar onu izliyorum oturdum.
resimler ve renkler ne kadar anlamsız siyah kapkaranlık bu gökyüzü..sahi yıldızlar ilk kez bu gece Güzel .
bir mum misali eriyorduk gidişinin ardından.. son dalga sahile vurur mu bilmem
ben son nefesimi verinceye dek sevebilirim seni
©asibal
A