Senden uzak kaldığımda sevgili
Yıkılıyor duvarları bir bir gönül şehrimin
Çöküyor üzerime beton duvarlar
Kalıyorum soluksuz, kıpırdamadan
Yetmiyor, oyalamıyor beni
Avuntular
Senden uzak kaldığımda...
Küsüyor içimdeki çocuk sana
Ağlıyor içli içli...
Atıyor kendini yerden yere
İsyan ediyor kadere
Sensizliğe...
Senden uzak kaldığımda
Bir damla gözyaşı donup kalıyor yanağımda
Bir yumruk düğümleniyor boğazıma
Tarifi imkansız bir acı kaplıyor yüreğimi
Hüzünleniyorum...
Senden uzak kaldığımda sevgili
Bulutlanıyor gözlerim
Kayboluyor hayattan izlerim
Anlamsızlaşıyor sözlerim
İki kelam edemiyorum
Yazamıyorum aşkını...
Tükeniyor kalemim
Uzun lafın kısası...
Senden uzak kaldığımda sevgili
Ben gülmekten, mutluluktan, aşktan
Sevdadan uzak yaşıyorum
Yetmiyor kendi derdim kendime
Sanki dünyanın tüm yükünü
Omzumda taşıyorum
Emin Barut
©eminbarut
E