Nasıl anlatılır bilmem
Semalara ismini yazarak mı?
Çığlıklar attırarak mı uğuldayan rüzgarlara?
Yoksa bir gök gürültüsüne mi
Göğü delercesine?
Ne kadar anlatsam da yetmiyor
Seni anlatmaya...
Seni anlatan ne bir harf var
Ne de bir kelime
Yazsam da cümle cümle
Seven bu gönlümde
Sana delice aşık bir çocuk
Bir elinde mürekkebi damlayan bir kalem
Birde içini döktüğü bir defter
Satır satır sen kokar
Virgülünden noktasına
Avare bir genç seni seven
Hep bir umutla bakan
Güzel seven yüreğiyle...
Bir gece mehtabı, ortalık kapkara
Yalnızca iki ışık ortalığı aydınlatan
Biri sensin tarif edemediğim
Diğeri de benim
Senin etrafında dolanan
Ha birde uykucu ay tabi
Söndürmüş ışığını
Yalnızca iki ışık yol gösteren
Adım adım ilerleyen ben
Hep uzaklaşan sen
Usul usul yanımdan
Kifayetsiz kaldı yine
Seni anlatmak öyle zor ki....
Zamanı geldi artık, gitme vakti
Güneş ufuklarda bekliyor
Senle ben dolanıyoruz, karanlıkların ortasında
Birden kayıp gittin
Bir elveda bile demeden
Son bir dilek hakkı kalmış
Kayan yıldızın ardından
Yani senin
Gözler de yaşlar, dilde çığlık
Nerdesin gecemin güneşi
Bitti gece soldu yaprak
Boyun eymiş feryat figan
Güzel kokulu papatyalar...
Son bir dilek geriye kalan
Seninle karşılaşmak dileğiyle
Karanlık bir gecede
Anlatmak kolay değil seni
Umut dolu bakar bu gözler
Seni anlatmak değil de
Yaşamak en güzeli
Gülüşünde kaybolmak
Kayan bir yıldız misali...
~ Şair Ömer ~
©ömerçelik
F