Sen küçücük kalplerde yaşayan,
Koskocamam bir sevgisin.
Sonsuz gökyünüzde özgürlüğe,
Kanat çırpan kuşlar gibisin.
Aşırı sıcak ve susuz çöllerde,
Buz gibi akan bir pınar.
Buzlarla kaplı ve soğuk kutuplarda,
Sıcacık güneş gibisin.
Umudun yeniden filizlenen,
Yemyeşil rengi de sensin.
Gökyüzünün denizle buluşan,
Sonsuz mavisi de.
Gökkuşağının yedi rengini de,
Bağrında barındıran,
Kokusu gülleri bir imrendiren,
Hayallerimi en güzel süsleyen,
Yine sensin, iyiki benimsin.
Sen olmasanda yaşardım elbet,
Ama mutlu olamazdım bu kadar.
Kalbim adını fısıldıyor bak,
Karanlık gecede parlayan yıldızlara.
Sabahlara kadar düşünüyorum seni.
Sonra sen doğuyorsun ufuktan,
Dünyamın karanlıklarını,
Aydınlatıyorsun ve ısıtıyorsun.
Sen dünyamın herşeyisin aslında.
Mesela saçların denizime dalğa,
Gözlerin kalbime vurulmuş pranga,
Kokun ciğerlerime oksijen,
Sesin cıvıldayan kuşlar misali,
Seni çok seviyorum ben sevgilim.
Seni anlatmaya ne cümlelerim yeter ne de ömrüm. Dilimin döndüğü kadar, fısıldadım seni. Maviye çalan sonsuz hayallerimde daima olman dileğiyle.
M