Her şeyden çok sevdiğim,
Sensizliğe alışık değilim.
Duymadığımda sesini,
Görmediğimde yüzünü,
Bilmem ki gündüzü geceyi.
Soluduğum hava değil de,
Senin yüzünde sanki nefesim.
Ellerim güya üşüyormuş,
Bilmiyor ki yokluğunun fırtınasında titrediğimi.
İstanbul boğazında sanıyor marifeti,
Dinlememiş göğsündeki aidiyeti.
Her şair bitirir şiirini,
Benim şiirim senin tenin.
Her dizesinde yeniden başlamak ister kalemim.
Sen dokunmayınca,
Değil ayakta bedenim.
Darılınca bana sevgilim,
İstekli atmıyor kalbim.
Ne olur affet artık,
Cennetini bulmuş kuşa dönsün yüreğim.
Gözlerime yaş değil sen dol,
Küs kalmayalım.
Seni bana geri ver,
Susuz yaşamayayım.
Yeter ki tut elimden,
Gökyüzümüzü huzura boyayayım.
©siirihis
S