Göklere anlatmak seni, sabaha kadar yazabilmek seni, uyuyup, uyandığım zaman görebilmek seni,
Göğsünü inim yapıp sığınmak içine,
Ekmeğim, suyum, her şeyim yapabilmek seni,
Kitaplara, şiirlere yazmak seni, bin fersahtan duyabilmek sesini, çocuklara, çiçeklere anlatabilmek seni,
Zambak açar tenin de, yağmur olarak yağdırmak seni, kanıma karışsın her damla,
Yâr edebilmek canıma seni.
Bir aşığın sazın da bir şairin sözün de seni arayıp dururum, aramıza dağlar da girse kiminle gülüştüğünü görürüm,
Dağlar kadardır sevdam.
Düşünce, düşen hayalleri avucumun içine alıp, gözlerini düşünürken uzağa dalıp, yanına gelmek isteyip de delice, yerimde kalıp,
Gelir dedim, bu sene de şehirden gitmedim,
İkimiz de sözümüzü tutmadık sevdiğim, ne sen bende kaldın, ne ben bende kaldım, sen hiç benim olmadın bense hiç iyi olmadım,
"Bu senin için kaldırdığım son kadeh, mayıșmıș, ısınmış bir rakının son bardağı, bu son işte, daha anmam senin adını."
©mhmtyldrm2
M