Seni Evim Gibi Görmüştüm

Seni Evim Gibi Görmüştüm Bilmiştim. Hiç Birseyim Yokken Seni Evim Gibi Bildim. Tüm Düzenimi Bu Eve Ayak Uydurmak için Duzelttim. Ve O Evin Iki Penceresi Vardı. Birinde Çok Güzel Manzaralı Bir Balkon. Dışarda Uçuşan Kuşlar Çiçek Bahçeleri, Birde Bank Vardı Tam Kitap Okumalik Bank. Seni Okuduğum Bank, Seni Bildiğim bir Bank, Seni Anladığım Bir Bank Ve Benim O Bankta Geçirdiğim Sayısız Sabahlamalarim Var.. Birde Diğer Pencere Kenarı Var, O Pencere Kenarında Oturup Onlarca Yıldızı Izleyip Seni Anlattığım Tek Bir yıldız Ve Ona Şahit Olan Ay Bu Kadar Güzel Bir Manzara Olmadı Ve Bu Kadar Denli Beni Dinleyen Kimse Olmadı. Ama Sonra Birden Bir Sabah O Seni Okuduğum, Tanıdığım, Bildiğim Bank Yoktu. O Balkonda izlediğim Bahçeler Uçan Kuşlar Yoktu. Balkonda Yıkılmıştı Balkonda Kalmamıştı Artık. Diğer Pencere Kenarına Geçmek Istedim O Pencerede De Seni Anlattığım Yıldız ve Ay Yoktu. Havayı kaplayan Kapkara Bulutlardan Başka Birşey Yoktu Gökyüzünde. Ve O Pencereyede Tuğlalar Dizmiştin. Ve Bir Sabah O Sığındığım Evden Kovulmuştum Evsiz Kalmıştım Evsiz Bırakmıştın. O Eve O Balkona O Kuşlara O kadar Muhtaçken Evsiz Kalmama Göz Yummuştun. Baska Bank Aradim Sadece Seni Bildiğim Yok Başka Çiçek Bahçeleri aradım O Balkonda Gördüğüm Huzur Gibisini Aradım Yok Başka Pencereler Aradım Gökyüzünde Beni Dinleyen Ay Ve yıldız Olan Oda yok Sadece Kap Kara Bulutlar Bir Tek kap Kara Bulutlar Vardı. Ben O Evi Özledim O Bankı O Balkonu Özledim...