Soyundu geceye karanlık yine aynı sahnede
Bedensiz ruhların , nedensiz savaşlarında
Acıya düştüm, yoksul kuş seslerinde
Salıncak kursam göğe yükselen özgürlüğümde
Inermi korkularım az da olsa tepeden , tırnağa
Beyaz sayfanın , uzun cümlesinde gasp edildim
Suç ortağı üzerime kırılan kalemin parmakları idi
Ağır roman sandı kirpiklerime vuran gözyaşlarımı
Kalbim fena dayak yemişti , suçmuydu sevmek .?
Denizleri koysan gözlerime , batardı tüm gemiler.
Neyin kanunu bu ; cezası hep yok olmak .!
Uzun gecelerde hep bi hayalin peşinde
Seni kaybettim..
Ucuz satırlar içinde sürekli başa döndüm
Muharebe içinde değildi savaşlarım
Kırılmış canımın yetim kuşağına sardım silahımı
Cinayet işlemez cinnetlerim
Kokuna çiçekler açacaktım oysa
Baharlarına cemre gibi düşerken
Kırgınım , yorgunum kaç şarkı kaç şiir seni yazacak
Bu rüyadan uyanmam gerek....
Her gece öldüm..
Çünkü ;
Seni kaybettim...
EmreD.
©emredoqan
E