seni sensiz yaşarım ben hergün tekrar tekrar ölümü yaşarım sana söylediğim sözler bir bir yüreğine dökülsünde gönlün gül bahçesi olsun benim bu yegane hayatta ki tek derdim sevdiğim mutlu olsun
sensiz nefes alamıyorum hergün tekrar ölüyorum teninin kokusu yüreğime elvan elvan dolsun istiyorum. her gece Yâr diye uyanırım en derin uykularımdan her gece göz pınarlarım kuruyana dek ağlarım ben.
sahi sen hiç üzülmedin mi gözlerime bakarak söylediğin cümlelerdeki her harfi anılar olarak bana yaşatırken. ben tükendim artık seni sensiz yaşamaktan tükendim duygulara esir olmuş aşk cümlelerini kaleme dökemeden bir hançer ile kalbime kazımaktan tükendim
söylesene yarim hangi tabip çaresini bulacak bu kapanmak bilmeyen yürek yarasının hergün kanamasına. garip kaldım sensiz geçen günlerde tek tesellim seninle olan mutlu günlerden kalma tebessüm kırıntılarıdır.
uğruna canımı feda etmeyi göze alırken arkandan göz yaşı dökmeye mahkum edildim uğruna kalemler biterken şimdi mürekkepler yerine kan dolu Kalemler ile yazmaya başladım seni hayallerimin en uzak noktalarına.
©gecesiiri9
G