Hiçbir şey yapmak gelmiyor içimden
Üşeniyorum artık
Pencereden içeri dolan soğukları engellemeye,
Hafif aralıklı kalan kapıyı kapatmaya,
Zor geliyor. İçim üşürken kalkıp bir bardak çay doldurmaya,
İkinci bir nefesi içime çekmeye eriniyorum..
"SeNi SeNsİz YaŞaMaYa AlıŞaMaDıM"
Görünmeyen en ağır yükü taşıyorum.
Gözşerimi diktim bi an semaya doğru,
Bir çift turna gördüm.
Kanatlarını birbirine kenetlenmiş bir biçimde
Süzülüyorlardı gökyüzünün mavimsi derinliklerine doğru..
Aklıma sen geldin. Yalnızlığım geldi yine..
Seni sensiz yaşamanın acısını,
Turnaları seyrederken bir kez daha anladım.
Bak!
Kar yağıyor lapa lapa,
Yalnız değiller benim gibi
Yere düşerken bile bir bütün oluyorlar..
Nereye baksam, ne yana çevirsem yönümü hatırlıyorum yine,
Seni sensiz yaşamayı..
Vuslat gibidir sensizlik. Ölümü hatırlatır bana
Yalnızlığın kokusu sinmiş üzerime..
Seni bensiz yaşatıyorsun
Seni sensiz yaşıyorum her an...
Sürgün şair =>Kadir TAŞAR
©kadir25
K