Evet belki unutmak istemiyorum,
Ben sana, varlığına o kadar alışmışken çekip gittin zaten,
Şimdi sensizliğe alışmışken bu kadar
İzin veremem benden gitmene .
Kim bilir, belki adımı bile unutmuşsundur sen ,
Ama ben sesinden gülüşüne ,
Yürüyüşünden ellerine ,gözlerine
Sana dair her şeyi dün gibi hatırlıyorum hala.
Ben seni tanıdığım bildiğim kadar
Kendimi tanımadım .
Seni sevdiğim kadar kimseyi sevmedim,
En çok sana bağlandım .
En çok senin yanında huzura erdim.
En son senleyken mutlu olabildim ben.
Bu sevginin bedeli neden bu kadar ağır oldu bilmiyorum.
Ama ne bu yazdıklarım ,
Ne de bu özlemimin gözünde zerre değeri olmadığını ,
İste bunu çok iyi biliyorum...
©güzmasalı
G