En çok da neye kızıyorum biliyor musun?
Senin sevgiyi anladığına inanmış olmaya...
Değer verdiğine inanmış olmaktı en zor olan,
Sevmek bir daha gösteriyor ki yetmiyor insana ve nefsine,
Artık daha fazla ne istiyorsan,
Belkide fedakar olmak istemiyorsun her konuda,
"Ben niye fedakar olacakmışım" diyorsun,
Ne dersem inansın,
Keyfime göre ne hissediyorsam ve nasıl istiyorsam öyle yaşarız biz,
Benim hissettiğim ve ne düşündüğüm pek de önemli değil senin için...
Dedim Tamam ya işte bu kadın,
Şiiri seven,duygu dolu biri dedim,
Yanıldın Beyefendi yine yanıldın ve inandın,
Ve yıkıldın,
Aynı yerden vuruldun ve yine düştün,
Ama olsun düştüysek biz kalkmasınıda biliriz elbet...
Benim en çok korktuğum buydu,
Sevgiye olan inancım bitti,
Inancım kalmadı seviyorum diyene,
Ölüyorum,bitiyorum ve eriyorum diyene,diyene,diyene...
Şu var şiir yazabildiğimi onunla öğrendim bu da bi şey...
Bu yaşadıklarımdan da ne çok satırlara sığdırılır kelimeler,
Sevgisizlik üzerine...
Artık sevgisizliği yazacak ve yayacak,
Aklım,beynim,şuurum,dilim ve kalemim...
Bir taşa sevgi duyacak da yüreğim insana aslaaa....
2 defa seni seviyorum dedin bana,
Bense hiç cevap vermedim sana,
Ama bak haykırıyorum,
Bana o kadar yaptıklarından sonra...
Seni Seviyorum sana ne kadar kızmış olsam da,
Seviyor yüreğim ve kalbim,
Ama beynim ve bilincim artık aslaaa...
Her neyse ne çok konuştum yine,
Bu durum benim karakterime ters bilirsin,
Ben susarım bundan böyle,
Susmalıyım da sonsuza dek...
Elvedaaaa
Adına şiirler yazdığım kadın,
Belkide bir daha sesini duymayacak kulağım...
Şiiri seninle kirlettim ilkin,
Bundan böyle aslaa...
Hak a gelince iş beni aştı,benden çıktı,
Sevginin şerefine dokundu bu durum,
Sevgiye kaldı durumun,
Ben seni
SEVGİNİN KUTSALLIĞINA HAVALE ETTİM...
Hadi Eyvallahh
©derinvar
D