Olman için bahaneler,
Denk düşmene âminler,
Her ihtimali hücrelere bölmeler...
Seni sevmek, bir sarmala düşmekti.
Ne dediysem, ne dediysen artık,
Hangi düşüncelerde tutsaktık,
Neleri bilmem, neleri içimize attık...
Seni sevmek, yaraları deşmekti.
Ben sustum, sen meçhulen küstün,
Belki çiğdim, görünmedi, bilinmedi kastın,
Anlasan, içimde hangi duyguları astın...
Seni sevmek, ateşlerde pişmekti.
Yine Temmuz, aşıklarla dolu dolu sokaklar,
Bu şehirde, bir ben seni, deli gibi sayıklar,
Koca ömür, yaşım kadar yasaklar, aşk saklar...
Seni sevmek, ölümlerde koşmaktı.
©hasanyusuf
H