Yarim seni sevmek;
Ölüm döşeğinde ki son tövbe gibi,
Gözlerinden kan akarak yaptığın,
Yalvarıp da ettiğin, o ihlaslı dua gibi...
Yarim seni sevmek;
Geceleyin aradığın o huzur gibi,
Gündüzün ışığından usandığımda
Koşup sığındığım, kağıt kalem gibi...
Yarim seni sevmek;
Sevindiğim her an, her duygu gibi,
Bitirdiğin kitabı baştan okuyup
Aynı tadı aynı lezzeti almak gibi...
Yarim seni sevmek;
Beklenen otobüs gibi,
Gelip de gittiğin, sevipte bindiğin,
Yollarında seyr ettiğin, o aranan huzur gibi...
Yarim seni sevmek;
Bir ömür beklemek gibi,
Sabır ile duayı birleştirip,
Sonunda seni bulmak gibi...
Yarim seni sevmek;
Mavi gök ve onu izleyen ay gibi,
Yansıması ile renk kazanan,
Uçsuz bucaksız deniz gibi...
Yarim seni sevmek;
Çölde sahrayı aramak gibi,
Ölümün kıyısında gezip,
Suyu bulunca hayatla buluşmak gibi...
Yarim seni sevmek;
Dünyaları kaldırıp, yazarken yorulmak gibi,
Her şeye dayanıpta bir çift gözde,
Ezilip, altında kalmak gibi...
Yarim seni sevmek;
Çıkan hilali izlemek gibi,
Batan güneşe rağmen,
Doğan ayı görüp sevinmek gibi...
Bunları Yarim yazdım sana,
Anlarsın belki seni sevmek nasıl bir hal,
Sonra hak verirsin umarım bana,
Tıpkı mazide olduğu gibi...
©feslisair
V