Seni sevmek ölümse,
Ben kendi elimle açtım mezarımı.
Gözlerin bir kefen gibi serildi üstüme,
Ve suskunluğunla kapattın toprağımı.
Adını her andığımda
Bir güvercin düşüyor gökyüzünden,
Kalbim paramparça bir cam şimdi,
İçinde senin yansıman titreyen.
Sana uzanan ellerim,
Kuruyan bir gül dalı gibi kırıldı.
Ne zaman gözlerimi kapasam,
Sesin çalıyor kapımı, ama sen yoksun ardında.
Seni sevmek buysa eğer,
Ben cehennemi cennete çevirdim.
Yandım, sustum, içime gömdüm bin hayali,
Ve hâlâ seni severken, kendimden vazgeçtim.
©draven
H