Gözlerimde başaklanmış kirpiklerinin arasından, bakışlarıma sızan bal rengi gözlerinde yitirdim aklımı.
Yeryüzünde uğramadığı yol, görmediği yordam kalmadı yüreğimin.
Bu benzersizliğin ile hangi iklimdensin, bilmem ama,
İki avucunun içi benim tek mevsimim...
İliklerimin buz kestiği havada, rüzgar savuruyor özlemini...
Yüzün gökyüzüm, bedenin memleketim, kokun evim...
Gözlerini ise tek nüfuslu başkentim ilan ediyorum.
Her şeyin fazlası zarar diyorlar...
Peki ya seni bu denli sevmemin ?
Desene, seni sevmekten öleceğim...
23.12.2020
©-eternal-
-