gök ağarır
şemsiyeler yağmurlarla öpüşürdü
ellerini hatırlamaya çalışır ıslanırdım
üç yalnız geçerdi yanımdan
gözlerinden tanırdım
üç kere üçün dokuz etmediği yüzler vardı
her işlemin sonucunun aşk ettiği yüzler
böyle yüzler görürdüm
yalnızlığımı kıskanırdım
ezber ederdim yollarını
istediğim vuslata ermek
bir sümbül olmak vardı şimdi
pencerende bitmek
sevmek değil
gülün dikeni
orta doğuya rağmen sevebilmek
©cevatsulh
C