Seni sordular bana
Dedim ki zaafımdır kendisi
Varlığı bana en güzel hediyedir
Her gecemin sabahı
Her karanlığımın tek aydınlığıdır
Seni sordular bana
Dedim ki yaşama sebebim gözleri
Alır içimdeki tüm korkuyu gülüşleri
Sardığında kolları bedenimi
Olur bitmeyen dertlerimin çaresi
Seni sordular bana
Dedim ki unutmak imkansızdır onu
Ne yapsan ne etsen hep ona çıkar yolun
Yokluğunda sanki kalbin durur
Bir bakmışsın ki olmuş kendi sonun
Seni sordular bana
Cevap vermedim ve sustum
Diyemedim sevdiğim
Ona her şeye rağmen güvenen bu cana
Bir an olsun düşünmeden kıydı diyemedim
Meğerse aydınlığım sandığım o
Tüm renklerimi siyaha boyadı diyemedim
Nehir Sevim
©nehirsevim
N