O kadar sıkıldım ki senden;
Seni sevmekten, seni düşünmekten.
Ama vazgeçemiyorum işte.
Tam unutacağım derken;
Bir gülüş, bir bakış, bir ses seni hatırlatıyor.
Oysa bir özelliğin yok...
Ben geceyi severdim,
Sende kendini yıldız sanardın.
Hiçbirşeyin yok bende;
Ne fotoğrafın, ne de bir tişörtün.
Kırdığın kalbim hatıra kaldı senden.
Yokluğuna böyle şiir yazarken,
Varlığına kitap yazardım.
Aslında hata bende!
Beni sen öldürmedin.
Ben kazdım mezarımı, uğruna ölmek için.
Gözüne girmek için yapmadım bunları
Gönlüne girmek için yaptım.
Ama gönlün olsaydı, adım atardın bana.
En tuhafı da ne biliyor musun?
Bunları senin dışında herkesin okuması...
Zeynep İrem
©zeyn.irem
Z