Öğrendim okulda...Hayatın anlamını...
Hayatın anlamı...
Bu Dünya'da kalmak için sunduğun sebepti...
Hayat'a...
Sordu bize öğretmen...
Koltuğundan kalkıp yavaşça geldi yanımıza...
"Söyleyin bakalım...sizin yaşamak için hayata sunduğunuz sebep nedir?"
dedi...
Herkes kara kara düşündü önce...
Sonra kalktı tek tek parmaklar yukarıya...
Benim ki hariç...
Herkes tek tek başladı...Söylemeye...
Kimisi;annem,babam için dedi...
Kimisi;küçük kardeşim için kedim için dedi...
Sonra tüm yüzler döndü bana...
Benim ki de onlara...
Herkes beni bekliyordu...beni tahtaya çağırıyorlardı...
Önce durdum derin bir nefes aldım...
Ve bıkkınlıkla yürüdüm tahatanın önüne...
Sonra da içimden geçenleri tek tek söyledim...
"Benim ne sizin gibi...kardeşlerim ya da hayvanım var...
Ne de sizinkiler gibi...beni çok seven bir ailem var..."
"Ben...ben kendim için yaşıyorum..."
Diyebildim zorla...
Sonra geçtim yerime..
Zil çaldı...ben oturur oturmaz...
Dağıldı herkes evlerine...
Ben hariç...
Kaldım sınıfta...izledim batan Güneş'in geride bıraktığı turuncu alevlerine...
Sonrada...pencereme bir kuş kondu...
Ekmeğimden verdim bir parça ona...Onunda tüyleri batan Güneş'in arkasında bıraktığı turuncu alevlerine benziyordu...Hayranlıkla bakmıştım ona...
Yarın...sonraki gün...ve sonraki gün...
Artık onu beslemeden...ona dokunmadan çıkamıyordum o sınıftan...
Onun bağımlısı olmuştum adeta...
O güzel sarımsı turuncu tüylerine...
Kömür karası gözlerine...
Ve güzelce ıslık çalmasına doyamıyordum...
Yine birgün okul çıkışı herkes dağıldı evlerine...
Yine ben ve kuşum kalmıştık...
Son anda kapı açıldı yavaşça...girdi içeri öğretmenim kuşum kolumdayken...
Geldi yanıma...fısıldayarak kulağıma..."Hala hayatında kendinden başka yaşama sebebin yok mu?"
Diye sordu...
Yavaşça kuşumu gösterdim ona...
Aygüneş321'den Sevgilerle,
©aygüneş321
A