Taş duvarlar arsında kaldı hayallerim.
Sen yokken hep yalnız hissetim kendimi.
Kendi kabuğumda boğulup, kalakaldım.
Sana saklamıştım heveslerimi.
Gülmedim mesela, görmedim, gezmedim, hissetmedim…
Sensiz cennet olsa bakmadım.
Bir anne gibi geçmedi boğazımdan lokmalar.
Bir tüy gibi savruldum.
Bir av gibi vuruldum.
Ürkektim, korkaktım, çaresizdim.
Sol yanım oldun hep.
Sen olmayınca acı geldi her şey.
Sen yokken haram saydım ne varsa…
Dedim ya sol yanım oldun hep.
Yaşamadım, biriktirdim ne varsa.
Seninle yaşamak için, sana saklamıştım her şeyi.
Ömür kısa, doyasıya seninle yaşayacaktım.
Allahtan bir gün daha ömür istedim.
Senin için..
Sen yokken,
En kötüsü beklemekti.
Dünya neyi kaybetti, neyi kazandı umurumda bile değil.
Sen yokken,
Aynalar bile yabancı gelir.
Yabancı gelir bu şehir.
Dünyam karanlıktır.
Taş duvarlar arasından duyulmaz sesim.
Sol yanımda bir şeyler eksik.
Son yokken,
Nerden bilecektim seni bir daha görmeyeceğimi.
Ayrılık, sonu gelmeyen bir yalnızlık.
Ayrılık, yıkılmış bomboş bir şehir.
Sen yokken,
Hatıralar hep taptaze.
Göz yaşı bir nehir.
Akıl deliye muhtaç.
Vücut sararıp solmuş bir tutam ot.
Kimler, konar kimler geçer üzerimden bilmem.
Ben göğe merdiven dayadım.
Kula, kul oldum
Senin için…
Artık sevmeyi unuttu gönlüm.
Nefret ettim ne varsa.
Ben sende tutsak kaldım.
Kaç defa sana elveda dedim.
Gönlüme diyemedim.
Kaldırdım ne varsa da,
Kaldıramadım resmini.
Seviyorum seni, kendimden saklı, kendimden bile gizli.
İlk defa çaresiz kaldım.
İlk defa dağıldım, paramparça oldum.
İlk defa kaybettim yolumu.
Savaş meydanını terk ettim.
Tutsak düştüm, firar ettim.
Dostlarımı bile ihbar ettim.
Seni bir kez daha görebilmek için.
Senin için…
08.10.2019
©gokhan29
G