Ayaz'ın soğuğunda yürürken,
Aşktan bahsediyordu bir iki insan,
Her ay başı kahrediyordu Nisan
Hiç bir söz yetmedi ayrılığına dair
Çıkıp gelmenj nasıl isterim,
Baksana bizim zaman çok ahir.
Gözyaşlarımı gizledi,
Sana bugün ettiğim kahır,
Ama yârin gönlü sağır.
Sen dinlemeyince,
Sayfalar feryadımı dinledi.
Gülümsemek senin kadar uzak,
Sorun da bu ya,
Sana çıkan her yol tuzak,
Kaybetti endamını hülya,
Şimdi nasıl başa çıksın?
Acılarımla rüya,
Belki yetmez,
Belki de değersiz bu hasretim,
Ayrılığın en büyük dert,
Ben ise en arsız kasvetim.
Sonun da anladım ki yâr gelmez.
Son satır,
Ardından gelir bir kahır,
Benim gönül kapım her zaman açık,
O yüzden sen de iki cümle bağır.
Zaten bizim hasret en deli, en kaçık.
©gurkanshn
G